آه اکنون تو رفته ای و غروب

سایه می گسترد به سینه راه

نرم نرمک خدای تیره غم

می نهد پا به معبد نگهم

می نویسد به روی هر دیوار

آیه هایی همه سیاه سیاه.

"فروغ فرخزاد"

پیوسته در انتظار تو می مانم

یک عمر سر قرار تو می مانم

هر چند نیامدی و پائیز رسید

تا آمدن بهار تو می مانم.

تو آسماني و من ريشه در زمين دارم

هميشه فاصله اي است _ داد از اين دارم

قبول كن كه گذشته ست كار من از شك

كه  سالها  ست  به  تنهايي  يقين  دارم

تو نيز دغدغه ات از دقايقت پيداست

مرا ببخش اگر چشم نكته بين دارم

بخوان و پاك كن و نام خويش را بنويس

به دفتر غزلم_ هر چه نقطه چين دارم

كسي هنوز عيار تو را نفهميده است

منم كه از تو به اشعار خود نگين دارم.

پ.ن : شعر از محمد علي بهمني

امکانات

آمار وبلاگ